![]() |
![]() |
|
|
زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست... هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود صحنه پیوسته به جاست خرم آن نغمه که مردم همه بسپارند به یاد... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه سیزدهم آذر 1387ساعت 21:27 توسط مرجان مدرس نیلوفر حبیبی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 |
|
RSS
|